TAON KONG …. 12 TAON KONG TINIIS ANG MAPANIT NA INIT SA QATAR PARA SA PAMILYA KO — PERO NAPAHAGULGOL AKO NANG ANG KAPITAN NG EROPLANONG SASAKYAN KO PAUWI AY ANG SARILI KONG ANAK! BAHAGI 2 Nang tuluyang huminto ang kapitan sa harap ni Mario, hindi na niya napigilan ang sariling manginig. Nakatayo sa harapan niya ang isang binatang nakasuot ng maayos na uniporme ng piloto. Makintab ang mga sapatos nito, maayos ang pagkakasuot ng apat na gintong guhit sa balikat, at matatag ang tindig. Ngunit para kay Mario, hindi ang uniporme ang pinakamahalagang nakita niya. Ang mga mata iyon. Ang parehong mga matang nakatingin sa kanya noon habang yakap-yakap niya ang anak na sampung taong gulang pa lamang bago siya umalis patungong Qatar. “Daniel…” mahinang sambit ni Mario. Huminto ang binata sa harap niya. Nangingilid na rin ang luha sa mga mata nito. “Papa…” Isang salita lamang iyon, ngunit para bang gumuho ang lahat ng pader na itinayo ni Mario sa loob ng labindalawang taon. Tumayo si...